ดูเอทเล่มนี้เนื้อหาแบบดูเก่าๆอ่ะ
เราว่าหลายๆคนอาจจะทราบแล้วแต่ อ่านกันเต๊อะ5 5 5+
¡ùµµÍüÏÂÌé¡ú--ช่วยบอกเหตุผลที่เข้า Jr.หน่อยซี่¡Áพี่สาวที่เป็นญาติเค้าส่งใบสมัครเข้าไปที่สำนักงานอ่ะครับ
ในตอนนั้นผมยังคงอยุ่ในโลกของเบสบอลอยู่เลย เรื่อง
ในวงการบันเทิงอ่ะ ผมไม่เคยคิดเลยนะครับ แล้วพอมา
ออดิชั่น ทากิซาว่าคุง มัตสึโมโต้จุนคุง และก็ยามะพีก็
อยู่ที่นั้นด้วย พอเห็น 3 คนนั้นก็ทำให้คิดว่า
¡Éโหย จอนนี่นี่เท่จริงๆ¡ª¡Éมันเป้นอะไรที่มีออร่า
จริงๆนะครับ¡ª
--แล้วงานแรกที่ได้ล่ะ¡Áคอนเสิร์ตของจอนนี่ครับ ตอนนั้นอยู่ม.2อ๊ะเปล่านะ?
แล้วคนรุ่นเดียวกันอย่างอากานิชิและนากามารุเนี่ยก็ได้
ออกนิตยสารกันหมดเลย ส่วนผมก็ไม่มีงานอ่ะ¡Êสงสารดีมะ ฮึๆ¡Ë
แม้ว่าผมจะเข้ามาในจูเนียร์แล้วอ่ะนะ ผมก็ยังคงเอา
แต่เล่นเบสบอล จนได้รับงานมา ซึ่งก็คือ ได้เต้นแบ๊ค
ที่คอนเสิร์ตอ่ะนะครับ ในตอนนั้นอ่ะ ¡Êนิชิกิโด¡Ëเรียวจัง
ก็ถือไมค์ร้องเพลงอยู่ มันทำให้ผมรุ้สึกอิจฉามากๆเลยล่ะ
¡Éอยากจะถือไมค์ร้องเพลงเร็วๆจังเล้ย¡ª¡Éก็คิดแบบนี้ล่ะครับ
ประมาณนี้ แล้วเรื่องทักษะการแสดง ผมไม่มีความสนใจเลยล่ะ
แต่ว่า หลังจากนั้นซักระยะนึงก็ได้ลงนิตยสาร เวลาถ่ายแบบ
เนี่ยนะ ก็จะต้องถ่ายกะจูเนียร์คนอื่นๆตลอดเลย
แต่ก็มีduetนี่ล่ะครับที่ผมได้ออกเดี่ยวเป็นเล่มแรก
จำได้ว่าถ่ายกะเชอรี่นี่แหล่ะ ตอนที่ได้ถ่ายครั้งแรก
แบบหน้าเต็มๆนี่แบบ ดีใจโคดๆอ่ะ ส่วนได้ออกทีวีครั้งแรก็
เอมสเตเลย ได้ไปเต้นแบ๊คให้ Kinki Kids¡¡ตอนเพลง ¥Õ¥é¥ï¡¼
อยากจะบอกว่าตอนนั้น ตั้งใจเซต ทรงผมสุดๆเหอะ 555+
ด้วยความที่เป็นเด็กใหม่อ่ะนะครับ พวกช่างแต่งหน้านี่
ไม่สนใจเลยง่ะ ¡Êอนาถแท้¡Ëยังจำได้เลยว่า ต้องไปซื้อสเปรย์
ที่ร้านสะดวกซื้อมาเซตผมเองเลยนะครับ
--ความประทับใจอันดับ 1ที่ยังคงมีอยู่ในผลงานไม่ว่าจะงานไหน ผมก็ยังมีความประทับใจอยู่อ่ะนะครับ แต่
¡ÖÌî¥Ö¥¿¡£¡×ล่ะมั้งที่เป็นที่ 1 เลย¡Ê..เรอะ?¡Ëมันทำให้
สำนึกในตัวผมหลายๆอย่างเปลี่ยนไป¡Êที่เข้าใจจินกะพีผิดอ่ะเหรอ¡Ë
อย่างพวกความปรารถนาที่มีต่องานหรือพวกท่ายืนนั่งต่างๆ
แต่ว่า¡Ö¤´¤¯¤»¤ó¡×เองผมก็มีความประทับใจนะครับ แต่คง
จะเป็นเพราะว่าในโนบุตะ ผมเป้นตัวแสดงนำล่ะมั้ง มันทำให้
มีการรับมือที่หนักเอาการอยุ่เหมือนกันล่ะครับ
มันจึงเป็นบทเรียนที่ยิ่งใหญ่และทำให้ดูดซึมสิ่งใหญ่ๆได้
มากขึ้นอีกด้วยครับ
--ความรู้สึกในตอนที่ก่อตั้งวง kat-tunดีใจมากๆเลยครับตอนแรกๆนี่แบบ เอาแต่ทะเลาะกัน
ในเรื่องบ้าๆบอๆแต่ตอนนี้ไม่มีแล้วนะครับ
เหมือนตอนนั้นเป็นเรื่องโกหกไปเลย¡Êเชื่อดีเร้อ..¡Ë
ก็ทุกคนก็โตๆกันแล้วนี่เนอะก็คิดว่าต่างฝ่ายต่าง
ก็รู้จักและยอมรับกันได้แล้วอ่ะครับ
และที่ผมคิดว่า มันได้แตกต่างไปจากตอนที่ก่อตั้งวง
ใหม่ๆก็คงจะเป็น ความคล่องตัวที่มากขึ้นและก้สำนึก
ที่มีต่องานที่มากขึ้นอ่ะครับ
--ความในใจที่ได้เดบิวท์สำหรับผมแล้วมันไม่ใช่topicอ่ะนะครับ คือผมคิดว่า
ยังไงซักวัน มันต้องได้เดบิวท์แน่ๆ แต่ว่าการที่มี
พวกพี่สต๊าฟและแฟนๆให้ความสุขแก่เรา ผมดีใจมากครับ
ผมคิดว่าเนี่ยนะ ผมจะต้องพยายามเพื่อคนเหล่านี้
ผมรู้สึกแบบนี้ล่ะครับ
--เรื่องเล็กๆน้อยๆในการทำcdผมอยากให้เอาเพลงprecious oneที่ร้องในคอนเสิร์ตมาใส่อัล