FC2ブログ
スポンサー広告記事編集

スポンサーサイト


上記の広告は1ヶ月以上更新のないブログに表示されています。
新しい記事を書く事で広告が消せます。
│posted at --:--:--│
2006.07.26(水)
MYOJO記事編集

MYOJO 2006/09


คราวนี้เค้าแบ่งเป็นหัวข้อๆ เราก็เลยตัดมาแค่ส่วนของ จินคาเมะ♥ เท่านั้นนะคะ ลองไปอ่านได้เลยยยย (คำถามที่ 9 น่ารักสุด ^^ ฮ่า ๆ)


テーマ① ช่วยบอก ”เป้าหมาย” ของฤดูร้อนนี้หน่อยค่า
คาเมะ: จจะทำให้ Sapuri เป็นละครที่สนุกสำหรับหน้าร้อนนี้ให้ได้ (เพราะฉะนั้น ทุกคนช่วยดูด้วยนะครับ)
จิน: ไปทะเล!(หน้าร้อนน่ะ ไม่ว่าจะเด็กหรือผู้ใหญ่ก็ไปทะเลกานเห้อ ไปกันเยอะๆจะได้สนุกๆ ส่วนผม อยากจะไปขลุกๆๆทราย แล้วก็กินแตงโมมากๆเล้ย)

テーマ⑤ แต่งกลอนเซนริวให้ฟังซักบทสิคะ (เป็นกลอนแบบ 5-7-5 ค่ะ เกลียดจิงๆกลอนนี้ จำได้ว่าโดนบังคับให้แต่งไป 2 รอบ 55+)
คาเมะ: 夏だから いっぱい遊ぶ 無邪気にね เพราะว่าเป็นหน้าร้อน ก็เล่นสนุกกันให้เต็มที่นะ
จิน: 大丈夫 金髪美女が 好きなだけ ไม่ต้องห่วง เพราะผมรักแต่ผู้หญิงหัวทองเท่านั้น (เราคิดว่าจินหมายถึงฝรั่งค่ะ)

テーマ⑧ บอกบุคลิกของตัวเองหน่อยนะ
คาเมะ: เรื่องของตัว ตัวเองยังไม่ค่อยรู้เลย
จิน: - หลับง่ายมาก (ที่ไหนหรือเมื่อไหร่ก็ได้)
- เกลียดการพ่ายแพ้
- เอาแต่ใจ (รู้ตัวแล้วครับ ในที่สุด...)

テーマ⑨ มาคิดเลขกันเถอะ!!
ข้อ 1:โคคิคุงยืมเงินจากนากามารุคุงมา 1100 เยน โดยมีเงื่อนไขว่าจะจ่ายดอกเบี้ยให้วันละ5 % หลังจากยืมไป 10 วัน โคคิคุงต้องจ่ายนากามารุคุงทั้งหมดเป็นจำนวนเท่าไหร่คะ
โคคิ: ดอกเบี้ยทั้งหมด 550 เยนใช่มั้ย แต่นะ ผมไม่ยืมเงินจากมันหรอก เพราะว่าผมเบื่อที่ต้องมายืมๆคืนๆ
ข้อ 2:คาเมะนาชิคุงนั่งรถที่มีความเร็ว 40km/ชม เพื่อที่จะไปสนามเบสบอลซึ่งอยู่ห่างออกไป 15 กิโล แต่ในระหว่างทางก็แวะรับอาคานิชิคุงขึ้นรถมาก่อน ถ้าออกจากบ้านตอน 6 โมงเช้า คิดว่าจะถึงที่หมายกี่โมงคะ?(ไม่คิดสัญญานไฟจราจร)
คาเมะ: อื้อม หมอนั่นไม่สนใจเบสบอล เพราะงั้นต้องตื่นเช้าไม่ไหวแน่ๆ ก็เลยจะบอกเค้าว่า ”พรุ่งนี้ไปเล่นฟุตบอลที่สนามเบสบอลกันนะ” แต่ว่าพอไปถึงบ้านตอนเช้า สุดท้ายก็ยังหลับอยู่อยู่ดี ผมยืนรอประมาณ 5 นาทีก็ไม่ยอมออกมา ผมก็เลยไปสนามเบสบอลคนเดียว หลังจากนั้นพอแข่งไปรอบที่ 9 แล้ว อาคานิชิก็มา แต่ใส่ชุดฟุตบอล(หัวเราะ)เลยกลายเป็นว่า ”งั้นเล่นฟุตบอลด้วยก็ได้!”
  
テーマ⑩ วางแผนไปเที่ยวหน่อยค่า
คาเมะ: เอ..คาเมะนาชิครับ ตอนนี้กำลังถ่ายทำ MYOJO อยู่ เราก็เลยมาที่สวนสาธารธะแห่งหนึ่ง ทั้งๆที่ช่วงนี้อยู่ในช่วงหน้าฝน แต่พอมองไปบนฟ้าวันนี้แจ่มใสไม่มีหมอกเลยล่ะ วันแบบนี้ทำให้ผมอยากจะลืมเรื่องงานแล้วก็ออกไปเที่ยซะจริงๆ แต่เนื่องจากว่าเป็นไปไม่ได้ เพราะฉะนั้นคงได้แค่นั่งคิดแผนการไปเที่ยวเฉยๆซะแล้ว...
[หัวข้อของทริปครั้งนี้] แล้วแต่อารมณ์ละกัน อะไรก็ได้
[สถานที่] เกาะทางใต้ ที่ที่มีทะเลสวยๆ
[คนที่จะไปด้วย] เอาวันที่ผมรู้สึกอยากจะไปขึ้นมาก็ชวนเรย ใครว่างก็ 2-3 คน
[จำนวนวัน] เอาวันที่ผมรู้สึกอยากจะไป จนวันที่รู้สึกอย่างจะกลับ ถ้าเกิดไม่อยากกลับ ผมก็สามารถอยู่ต่อได้เรื่อย ๆ
[ไปทำอะไรบ้าง] มีทั้งวันที่ไปว่ายน้ำทะเล แล้วก็วันที่ไปเล่นเซริ์ฟ รวมถึงวันที่นอนกลิ้งเล่นเฉยๆ แล้วแต่อารมณ์
อ่านต่อกดตรงนี้นะคะ≫
スポンサーサイト
│posted at 01:50:57│ ::COMMENT:: 80件
2006.07.23(日)
他の雑誌記事編集

PINKY 2006/08


เห็นว่าตลกดี ก็เลยเอามาลงให้อ่านกันเล่นๆค่ะ ฮ่าๆ ก็ลองอ่านกันดูแล้วกานน้า [อาคานิชิ หื่ล แตก มาก - -]

KAMENASHI KAZUYA

สัวสดีค่า นี่PINKYนะคะ วันนี้ก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะท่านชายคาเมะนาชิ เราเตรียมคำถามไว้แล้วเจ้าค่ะ
คาเมะ: อ่าครับ ทางนี้ก็เหมือนกัน ผมเป็นแค่ผู้อ่านคนนึงนะครับ ^^
แหม คำตอบสมเป็นท่านชายจิงๆเลย ว่าแต่ท่านชายจะหัวใจเต้นตึกตักกับกิริยาอาการของผู้หญิงแบบไหนหรอค๊า
คาเมะ: ก็ประมาณ 「โธ่♥ไม่เอาแล้วววววววว」 แล้วก็ทำท่าทางหงุดหงิดๆงอนๆ ประมาณนี้แหละครับ 555+ ส่วนที่ผมชอบก็คงจะเป็นเวลาผู้หญิงอมยิ้มแหละ
แล้วชอบแฟชั่นของผู้หญิงแบบไหนคะ
คาเมะ: เอาที่เหมาะกับเค้าก็ดีนะ ไม่อยากให้ใส่แบบที่เค้าเห่อๆกันแล้วก็ไปใส่ตาม จริงๆแล้วผมชอบให้ใส่กระโปรง แต่ว่าถ้าเป็นแฟนผมล่ะก็ ผมไม่อยากให้ใส่มินิเสิร์ต เวลาไปเดินตามถนนน่ะ เห็นผู้หญิงใส่พวกมินิสเกิร์ตแล้วอื้อมม เราก็เป็นผู้ชายอ่ะนะ ก็จะมองแหละ แต่ถ้ากับแฟนอ่ะ ห้าม!
โหย ท่านชายนี่เอาแต่ใจจริงจริ๊งเลยนะคะ แล้วเป็นประเภทชอบพูดจาดุๆใส่แฟนหรือเปล่า
คาเมะ: อื้ม ไม่นะครับ ผมว่าผู้ชายน่ะ มักจะใจอ่อนกับผู้หญิง แล้วก็จะปฏิเสธไม่ลงเสียมากกว่า

ค่า ต่อไปนะคะเป็นถามเกี่ยวกับ ”ถ้า”
Q: ถ้าเป็นผู้หญิง จะคบกะใครในคัททุนคะ
คาเมะ: ตัวเองแหละครับ เพราะว่าผมรู้จักตัวเองมากที่สุด แต่จริงๆก็ไม่ได้เป็นสเป๊กแบบที่ผมชอบหรอกนะ (หัวเราะ)
Q: ถ้าให้ไปเดทคู่กับเพื่อในวงล่ะ
คาเมะ: เฮ้!พิงกี้ ให้จินตนาการล้ำลึกจัง แต่ยังไงก็ต้องตอบอยู่ดี(หัวเราะ) ก็คงจะเป็นทางุจิแหละครับ ส่วนสถานที่ก็คือดิสนี่ย์แลนด์ เพราะถ้าเป็นทางุจิล่ะก็เวลายืนรอเรื่องเล่น เค้าคงหาเรื่องมาให้เราสนุกได้ แล้วหลังจากนั้นพอหิว เค้าก็จะรีบช่วยเลือกอย่างรวดเร็ว แบบว่า อ๊ะร้านนู้นก็อร่อยน้า แบบนี้ กับทางุจิน่ะจะคุยเรื่องเล็กๆน้อยๆจุกจิกๆได้ดี ในทางกลับกัน ผมว่า...กับอาคานิชิเนี่ย จินตนาการไม่ออกอย่างแรงเลยครับ (หัวเราะ) ถ้าเกิดจะไป จริงๆก็ไปได้นะ แต่ว่าพอมาถึงตอนที่ว่า แล้วจะไปไหน?จะเกิดอาการทำนองว่า "ที่นั่นดีมั้ย?""ไม่อ่ะ ฉันว่าที่โน่นดีกว่า" แล้วเราก็จะความเห็นเข้ากันไม่ได้ สุดท้ายแล้วก็จะกลายเป็นว่า "เออ ไปกันคนละทางก็ได้!" แบบนี้ (จินอาวแต่จายที่สุดดดเลย ช่วยเห็นด้วยกะคาเมะหน่อยเห้อ 55)
Q: อ้อ อย่างนั้นหรือคะ แล้วคิดว่าใครเข้าใจจิตใจผู้หญิงมากที่สุดคะ
คาเมะ: ผมว่าโคคินะ ถึงจะเห็นเค้าแบบนั้น แต่เวลาเค้าคุยกับผู้หญิงนะ เค้าจะใจดีมากๆเลย ดีที่สุดในคัททุน
Q: ถ้าให้เป็นคนในวงหนึ่งคนหนึ่งวัน ใครก็ได้นอกจากตัวเอง จะเป็นใครคะ
คาเมะ: อุเอดะ เพราะอุเอดะน่ะ จะไม่มีอารมณ์อยากเต้นเลยครับ (หัวเราะ) เวลาคอนเสริ์ตก็จะเนือยๆ ผมเลยอยากรู้ว่ามันเป็นอารมณ์แบบไหนฟะ (หัวเราะ)
Q: ออกจะกระทันหันไปนิ๊ด...แต่ถ้าสมมุติว่ามีสมาชิกในคัททุนคนนึงหักหลังเราขึ้นมา..คิดว่าคนคนนั้นจะเป็น...!?
คาเมะ: โหยยย พิงกี้!ถามแบบนี้จนได้นะ นากามารุคุง..เวลาแบบนี้คงจะมีเค้าคนเดียวล่ะครับ ขอบคุณนะ!ถ้าไม่มีแกไม่รู้จะตอบใครแล้ว!


อ่านต่อกดตรงนี้นะคะ≫
│posted at 23:26:00│ ::COMMENT:: 89件
2006.07.22(土)
TV記事編集

SIGNAL ~DVD MAKING 裏版~


ได้โอกาสมาอัพซักที
เห็นมีแต่คนรีเควสอุตะบังทั้งนั้นเรย (ขอสารภาพว่าไม่ได้ดูเลยค่ะ!!) เพราะงั้นรอไปก่อนแล้วกาน

จินคาเมะน่ารักไปแล้ว

ใครเริ่มก่อนว้า...โคคิมาถึงก็เริ่มเรียกคาเมะ คาเมะเลย
ทุกคนก็เลยกลายเป็นว่าติดปากคำว่า คา-เมะ กันซะหมด

จิน 「มาตอบปัญหาจิตวิทยากัน」
ยูอิจิ 「เอ้อ ถามมาสิ」
จิน 「มีต้นแอปเปิ้ลอยู่ต้นหนึ่ง คิดว่าถ้ามันโตขึ้นมาแล้วจะออกผลกี่ลูก」
ยูอิจิ 「เอ่อ 5 ลูก!!ส้ม 1 ลูก!!」
โคคิ 「ส้มมาได้ไงวะ 555+」

เออ น่านสิ ส้มมาได้ไงอ่ะ
ยูอิจินี่ต้องตอบกวนให้ได้ทุกทีเลยวู้วๆๆๆ

อ่านต่อกดตรงนี้นะคะ≫
│posted at 01:52:47│ ::COMMENT:: 89件
2006.07.20(木)
TV記事編集

HEY HEY HEY 2006/07/17


HEY HEY HEY รอบนี้ฮามากเลยอ๊า(จิงๆ มันก็ฮาทุกตอนอยู่แล้ว) เราขอไม่แปลทั้งหมดแล้วกานนะคะ ตรงไหนที่พูดน่าเบื่อๆ เราก็ขอ(อนุญาต)ข้ามไปเลยนะ แหะๆ


พิธีกร1: งั้นเรื่องต่อไปที่เราจะพูดคือ..อาคานิชิกับ handousei (handousei(半同棲) เราก็ไม่รู้จะแปลเป็นภาษาไทยว่าอะไรดี ก็เลยใช้เป็นภาษาญี่ปุ่นไปเลย หมายถึง การอยู่กินกันก่อนแต่งงานค่ะ ซึ่งเราเคยบอกไปรอบนึงแล้ว และคำว่า handousei ก็คือการที่ใครคนนึงจะไปอยู่ที่บ้านอีกคนบ้างบางครั้ง แต่ไม่ใช่ตลอด เพื่อไปช่วยงานบ้าน ฯลฯ บางเวลานั่นเอง)
จิน: ออ ยามะพีใช่มั้ยเนี่ย

----และตรงนี้ทางรายการก็เอาวีทีอาร์ให้ดูค่ะ เป็นวีทีอาร์ที่ยามะพีเคยพูดว่า "ผมเนี่ยแหละไปช่วยเหลือเค้าบ่อยๆ อย่างเมื่อวันก่อน จู่ๆก็เมลมาลิสต์รายการเพียบเลย บอกให้ผมเอาของไปให้หน่อยแบบเนี่ย ผมก็ว่าหมอนี่(จิน)บ้ารึเปล่า นี่มันดึกแล้วนะ "

จิน: คือว่ายังงี้นะครับ คือผมเนี่ยไม่ได้ดูวันที่รายการฉาย
พิธีกร2: อื้อๆ
จิน: แล้วเพื่อนผมก็มาถามผมว่า นี่แกอยู่กินกะยามะพีเหรอแบบนี้ ผมก็งงมากครับ ผมก็บอกว่า เอ่อ เดี๋ยวก่อน ก็เลยไปถามยามะพีว่าพูดอะไรไป คือผมไม่เข้าใจ
พิธีกร2: เอ๊!!สรุปคือยามะพีโกหกเราเหรอ
จิน: ไม่ครับๆ 555 แล้วทีนี้คือ จริงๆแล้วผมอ่ะลิสต์รายการคำถามไว้ในเมลก็จริง แต่ผมก็ส่งให้หมอนั่น แล้วหมอนั่นก็ยุ่งกับการถ่ายละคร เค้าก็เลยไม่ได้มาอ่าน พอมาเห็นอีกทีก็ตอนที่ผมส่งไปเป็นกองแล้ว คือ..จริงๆมันแค่นั้นเอง ทั้งๆที่มันควรเป็นแบบนั้น..แต่ ไหงกลายเป็นอย่างอื่นไปได้
แฟนๆ + ทุกคน: 55555555555555555
พิธีกร1: อ้อ เออแล้วเราอ่ะ เคยทะเลาะกะยามะพีใช่มะ
คาเมะ: ออ เคยๆๆครับเคยๆ

----และตรงนี้ทางรายการก็เอาวีทีอาร์ให้ดูอีกแล้วค่ะ เป็นวีทีอาร์ที่ยามะพีพูดว่า "คือความจริงแล้วนะครับ ผมรู้จักกับคาเมะนาชิมาตั้งแต่สมัยม.ต้นแล้ว และเมื่อก่อนผมก็เกลียดเค้ามากๆด้วย เวลาเจอหน้ากันในห้องแต่งตัว ก็จะไม่สบตากันด้วยครับ เราทะเลาะกันมาจนจู่ๆคุณจอนนี่ส์ก็บอกว่าจะให้มีชูจิกับอากิระ คือว่าตอนนั้นผมยังไม่ดีกับเค้าเลยนะ ทีนี้พอเป็นแบบนี้ก็เอาแล้วสิ ถ้าเกิดต้องแสดงละครด้วยกันต้องแย่แน่ๆ ก็เลยได้โอกาสเคลียกันนี่แหละ...แล้วก็กลายเป็นชอบมากๆขึ้นมาเลยครับ"

คาเมะ: พีน่ะ ก่อนหน้าที่เค้าจะมาอัดเฮ้ๆๆวันนั้นเค้าโทร.มาหาผมครับ
พิธีกร1: อื้อๆๆ
คาเมะ: ตอนนั้นผมกำลังดูทีวีเพลินๆอยู่แล้ว แล้วจู่ๆก็โทร.มานึกว่ามีเรื่องไร เค้าก็ถามผมว่า จะให้เล่าเรื่องที่เคยทะเลาะกันเมื่อก่อนได้รึเปล่า ผมก็เลยตอบไปว่า เอ่ออ ยังไงก็ได้ ถ้าไม่ทำให้รู้สึกแย่ขึ้นมาอีกก็ตามใจ
พิธีกร1: แล้วนี่ทะเลาะกันตอนคอนเสิร์ตด้วยใช่มะ
คาเมะ: ใช่ครับ แต่ๆ ไม่ใช่ขนาดว่าในห้องแต่งตัวไม่สบตาอะไรนี่ไม่มีนะครับ มีแต่สบตาแล้วพูดกัน 2 คำแล้วก็เดินไปเลย
พิธีกร2: 5555+ เฮ้ยหมอนั่นสงสัยจะเป็นคุโรซากิตัวจริงเลยว่ะเนี่ย (คือยามะพีขี้โม้ แถเรื่องไปเรื่อยซะทุกเรื่องนะเอง 555+)
อ่านต่อกดตรงนี้นะคะ≫
│posted at 22:11:59│ ::COMMENT:: 72件
2006.07.19(水)
未分類記事編集

จิปาถะ


หายหน้าหายตาไปนานมาก ต้องขอโทษด้วยนะคะ
พอดีตอนนี้เข้าช่วงสอบ ก็เลยไม่ได้มาอัพเลย ฮือๆๆ
วันนี้จะมาอัพอะไรนิดหน่อย คือจะมาบอกว่า

Sapuri จะไม่เอาลงแล้วนะคะ เพราะมีคนทำซับออกมาแล้วเกลื่อนกราด เพราะงั้นเราเลยของด เพราะมันยาวมาก

อีกเรื่องนึง
เด๋วอัพคราวหน้าจะเอา HEY HEY HEY มาลงให้นะคะ
แต่ตอนนี้ยุ่งๆอยู่ ก็เลยยังไม่แน่ใจว่าจะเอามาเมื่อไหร่ แต่คงไม่นานเกินรอ ก็เข้ามาอ่านกันด้วยนะ

แถมท้ายนิดนึง :
ในทีวีไกด์เล่มใหม่
มีจินพูดว่า "คนที่ดูจะยุ่งๆที่สุด ก็คงจะเป็นหมอนี่แหละน้า หน้าร้อนนี้เดี๋ยวจะไปทะเลให้คาเมะอิจฉาเล่น"ด้วยละวุ้ย ไมไม่ชวนไปด้วยกันเรยล่ะ!!

ด้านล่าง มีตอบคำถามนะคะ
อ่านต่อกดตรงนี้นะคะ≫
│posted at 23:40:53│ ::COMMENT:: 48件
2006.07.12(水)
未分類記事編集

サプリ episode1 ②




มินามินั้นจะไปคุยเรื่องยูยะว่าสมควรจะไล่ออกดีไหม จึงไปหาอิมะโอกะที่บาร์
「เป็นไง?น่ารักใช่ม้า、รอยยิ้มของหมอนั่นน่ะ」
「ให้ฉันพูดตามตรงนะคะ ฉันไม่คิดเลยว่าจะเป็นคนเด็กกว่า รู้สึกเหนื่อย」
「ว้า บอกว่าเหนื่อยกับความรักแบบนี้ สงสัยเทอจะเป็นคุณป้าจริงๆซะแล้วล่ะ」
「คือ พูดเรื่องอื่นก่อนดีกว่า หมอนั่นน่ะค่ะ เด็กไบท์นั่นน่ะ!」
「อิชิดะ ยูยะคุง」
「ทำไมถึงยังเอ็นดูอยู่แบบนั้นล่ะค่ะ เด็กไม่รู้อะไรแบบนั้น!」
「พ่อของหมอนั่น เป็นตากล้องที่เป็นรุ่นพี่ของฉัน
 เป็นคนร่าเริง แล้วก็เก่งมากด้วย
 แต่แล้ว・・・5 ปีก่อนหน้านี้น่ะนะ มันกระทันหันจริงๆ 
 อาจจะเป็นเพราะแบบนั้นก็ได้
 ที่นี่น่ะ ไม่มีทั้งเพื่อน ทั้งพ่อแม่
 เลยทำให้เขาเป็นเด็กซื่อๆแบบนั้นล่ะมั้ง
 หมอนั่นชอบบอกว่า ชื่อของผม ไม่ใช่ ไบท์ นะ
 เฮ้อ เด็กสมัยนี้ก็งี้แหละน้า มีทิฐิในตัวเองสูง ลำบากเหมือนกัน 
 จริงๆแล้วแม่ของหมอนั่นก็ทำงานอยู่ที่บริษัทประกันแล้วก็ส่งหมอนั่นเข้าเรียนต่อมหาลัย
แต่หมอนั่นก็หยุดเรียนซะกลางคัน
 ก็เลยคิดว่าถ้าลองให้ทำงานดู・・・」

และคุณอิมะโอกะก็นึกถึงเรื่องที่ยูยะเคยพูดกับเขาสมัยเรียนมหาลัย
「เฮ้อ ทำไมต้องาบังัคบให้ผูกเนคไท ติดคอแบบนี้ด้วยล่ะเนี่ย・・เลิกดีกว่า!」

「ตอนนั้นนะ ฉันคิดว่าเอ้อ หมอนี่ก็เป็นคนตลกดีแฮะ
 เป็นคนเรื่อยๆ เล่นๆ 
 แต่จะไม่สนใจโลกนี้เลยก็ไม่ได้ เลยพาให้มาทำงาน
 สิ่งที่ฉันอยากได้น่ะ ก็คือ คนมีอารมณ์ขันแบบนี้แหละ」
「・・・เรื่องอารมณ์ขันก็ไม่เห็นจะเป็นเรื่องใหม่ตรงไหนเลยนี่คะ
 สิ่งสำคัญก็คือการตั้งใจทำงานหรือไม่ต่างหาก ฉันขอตัวนะคะ」
แล้วมินามิก็แยกกลับไป

มินามิตอนนี้กำลังนอนกลิ้งอยู่บนเตียงในห้อง
「เป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรหร่กันนะ
 ที่เวลาเปิดหนังสือทำนายดวง แล้วฉันจะเลือกดูดวงเรื่องงานก่อนอันดับแรก
 ทั้งๆที่ความจริงแล้วเรื่องความรัก
ควรจะมาก่อนไม่ใช่เหรอ・・・。」

มินามิส่งเมลเป็นข้อความว่า『ไว้พรุ่งนี้จะโทร.ไปใหม่นะคะ』ไปให้นากาซาว่าคนรัก
「วันเวลาที่คบกับเขามาก็ 4 ปีแล้วสินะ
 เมื่อก่อนก็ออกจะหวานกันขนาดนั้น
 แต่ว่าตอนนี้・・・
 เฮ้อ กินดีกว่า เพื่องานวันพรุ่งนี้」


ตอนนี้ยูยะมาอยู่ที่ทะเลแล้ว เพราะเพื่อนของเขาเอารถไปรับถึงบ้านน่ะเอง
ยูยะกำลังนั่งคุยกับเพื่อนเขาที่ชายหาดหลังเล่นเซิร์ฟเสร็จ

「เฮ้อ ที่ 14 แล้วเหรอเนี่ยー
 ไบท์ที่ทำอยู่ตอนเนี้ย เป็นงานที่ 14 แล้วー
 อื้อม หรือว่าได้เวลาหางานใหม่แล้วน้า ไบท์ที่ 15
 โอ๊ย ตื่นเต้นบอกไม่ถูกー
 ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็อากาศดีรึไงนะ?
 นี่นาย หลับไปแล้วรึไงห๊า ดูคลื่นสิ
 โอ๊ยเจ็บ!!」
「อื้อม จริงๆแล้วฉันก็เหมือนกัน」
「ถ้างั้น คราวนี้ไม่คิดจะย้ายไปอยู่ที่อื่นดูมั่งเหรอ
 โอกินาว่าอะไรแบบนี้ก็ดีนะ」
「ฉันจะไปสมัครงานบ้าง」
「ฮาวายก็ดีน้า
 จะได้ไปแข่งวิ่งมาราธอนโฮโนลูลูไง、
 เอ เอ๊ะ อะไรนะ นายจะไปสมัครงานเหรอ!?」
「อื้อ ก็บริษัทเล็กๆของเพื่อนพ่อน่ะ
 แต่นะ จริงๆก็น่ารำคาญเหมือนกัน
 ต้องคอยไปฟังชาวบ้านเค้าสั่งโน่นนี่ แล้วเราล่ะเป็นอะไรก็พูดไม่ได้
 แต่ ยังไงก็อยากได้เงินเดือน มันสำคัญนี่ นั่นแหละปัญหา」

ยูยะได้ยินดังนั้น ก็หยุดคิดไปพักนึง เพราะตกใจกับการตัดสินใจของเพื่อน・・・。

ยูยะกลับมาแล้ว เพราะเพ่อนมาส่งที่หน้าบ้านคุณอิมะโอกะ
และก็ทะเลาะกันหน้าประตูซักพัก สุดท้ายก็อนุญาตให้เข้าไปจนได้・・。

วันถัดมา
อิมะโอกะก็บอกกับยูยะว่าต้องให้ยูยะย้ายออกไปได้แล้วภายในวันนี้
「ภายในวันนี้!?ไม่ได้หรอกครับ!
 ผมน่ะ เดี๋ยวก็ออกไปเซิร์ฟมั่งล่ะ!แถมเงินค่าเช่าก็ใช่ว่าจะมี!」
「ทางนี้ก็คงต้องเซย์โนเหมือนกันน่ะนะ
 ฉันน่ะ ไม่เอาด้วยหรอก ให้มาอยู่กับคนอื่นน่ะ」
ขณะนั้นเองยูยะก็ไปสังเกตุสิ่งหนึ่งเข้า
นาฬิกาที่เห็นที่บ้านอิมะโอกะเมื่อคืน ทำไมถึงไปอยู่ที่แขนของโยโกะ แผนกประชาสัมพันธ์ซะได้!
「・・・・・อ้อ・・・เกี่ยวข้องกันแบบนี้น่ะเอง・・・。」
「เฮ้ย อย่าไปบอกใครนะ」
「อ่าว แล้วของตอบแทนล่ะ!?」
「เวลคัม!」แล้วทั้งสองคนก็เชคแฮนด์กัน!

ตอนนี้เองพวกของมินามิก็กำลังคุยกับคนจากบริษัทประกันถึงเรื่องการทำโฆษณาตัวใหม่อยู่ และยุยะก้เอากาแฟเข้ามาเสิร์ฟ
「นี่ๆๆนายน่ะ・・・
 คุณแม่เคยทำบริษัทประกันใช่มั้ย
 แล้วเวลาเชื้อเชิญลูกค้าอ่ะ ไม่มีคำอะไรพิฆาตลูกค้ามั่งหรอ?」
「เอ่อคือ มาพูดกระทันหันแบบนี้・・・。」
「ไปถามเค้า แล้วไบท์คุงจะรู้หรอ」
ยูยะได้ยินซากุรางิพูดดังนั้นก็รู้สึกฉุนขึ้นมาทันที
อ่านต่อกดตรงนี้นะคะ≫
│posted at 11:10:57│ ::COMMENT:: 50件
2006.07.11(火)
未分類記事編集

サプリ episode1


ซัปปุริ ตอนแรกนะคะ ไม่ได้ลงจนจบตอน แต่ถ้าอยากให้ลงให้จบ ก็ขึ้นอยู่กับคอมเม้นของทุกคนนะคะ

『เวลาแห่งความรัก、15 วินาที』

ปี2006 โตเกียว
「ไม่ว่าจะนอนนานเท่าไหร่、ก็ขอให้ตื่นได้แบบใจคิด、
 วันที่ตื่นขึ้นมาแล้วก็ใส่สูทไปทำงาน ก็ย้ำซ้ำไปซ้ำมา・・・
 สิ่งที่อยู่ในความทรงจำ、มีแต่จอมอนิเตอร์รอบตัวทั้ง 4 ด้าน
 ยิ่งคิดอยากจะหนีออกไปรีแลกซ์มากแค่ไหน
 ฉัน、ฟูจิอิ มินามิ、ก็ควรจะ...
 ・・・เหนื่อยบ้างนี่นา・・・」


ฟูจิอิ มินามิ(อิโต้ มิซากิ) ที่กำลังครึ่งหลับครึ่งตื่นอยู่ในรถไฟเพราะการทำงานที่ต้องมาเช้ามากกกก..แต่แล้วจู่ๆ เสียงโทรศัพท์มือถือข้างตัวก็ดังขึ้น เมื่อมองแล้วก็พบว่าไม่มีผู้เป็นเจ้าของโทรศัพท์นั่งอยู่ตรงนั้นเลย หรือจะบอกอีกอย่างก็คือ เค้าลืมเอาไว้น่ะเอง...
หลังจากที่เธอรับโทรศัพท์ เสียงผู้ชายจากโทรศัพท์สาธารณะก็ดังขึ้น

อ่านต่อกดตรงนี้นะคะ≫
│posted at 14:45:40│ ::COMMENT:: 65件
2006.07.10(月)
DUET記事編集

DUET 2006/08


DUET เป็นเล่มสุดท้ายใน 3 เล่มแร้ว เล่มนี้ไม่น่าเบื่อเท่าเล่มก่อน แต่ก็ไม่หนุกเท่าเล่มแรก(เอ๊ะ ยังไง...5 5 5+) สรุปก็คือ แบบนั้นแหละค่ะ ไปอ่านกันเลยนะ อ้อ เล่มนี้เค้าแบ่งพูดเป็นคู่นะคะ จิน+โคคิ คาเมะ+ยูอิจิ น้อๆ


KAZUYA━((○・v・爻・v・●))━YUICHI

คาเมะ: ฉันกับนากามารุเนี่ย จริงๆแล้วเราก็เล่นด้วยกันบ่อยๆนะ เคยมาเล่นที่บ้านฉันด้วยนี่เนอะ
นากามารุ: อื้อ ทั้งซื้อของด้วยกัน ทั้งไปคาราโอเกะด้วยกัน ฉันคิดว่าเมื่อ 4 ปีก่อนเป็นจุดพีคของการ ”เล่น” เลยก็ว่าได้ล่ะมั้ง
คาเมะ: ใช่แหละ ถึงขนาดเคยไปเล่นที่บ้านของเพื่อนของนากามารุยังมีเลยเนอะ ทำอะไรหลายอย่างจริง ๆ
นากามารุ: จริงด้วยยย แล้วก็เคยมาถึงหน้าบ้านฉันเลยนะนายน่ะ!!!(555+ ยูขำอ่ะ จะพูดเพื่อ - - สรุปคือมันจะบอกว่าคาเมะไม่เคยเข้ามาในบ้านมันเรอะ)
คาเมะ: อ้าว ก็ไปส่งนี่นา! (หัวเราะ) ไอ้ไปส่งน่ะยังไม่เท่าไหร่หรอก แต่ตอนขากลับนี่สิ จำได้เลยว่าเป็นครั้งแรกที่เคยขับรถคนเดียว....ตอนนั้นนะกลัวมากเลยอ่า
นากามารุ: อ้อ จริงด้วย!!ตอนที่คาเมะได้ใบขับขี่อ่ะ คนแรกที่นั่งข้างคนขับคือฉันนี่นา!!!(หัวเราะ)
คาเมะ: อือ คนแรกที่นั่งข้างคนขับคือนากามารุนั่นแหละ แต่นะ เศร้าอ่ะ ทำไมต้องเป็นนายด้วยเนี่ย.... (หัวเราะ)
นากามารุ: ดีออก!!เป็นฉันเลยผิดหวังรึงาย(หัวเราะ) เปลี่ยนเรื่องดีกว่า ตอนไปทัวร์คอนเสิร์ตคราวนี้เราก็ไปกินข้าวกัน 2 คนด้วยนี่เนอะ แล้วก่อนนั้นอ่ะเราก็ไปกินสุกี้กับทางุจิกัน 3 คนด้วย ร้านนั้นอ่ะ อร่อยมากเลยอ่ะ ฉันก็เลยบอกนายว่า งั้นคราวหน้าฉันจะพาไปกินร้านสุกี้อร่อยๆที่ฉันรู้จัก แล้วก็พาไปมา แล้วมันก็อร่อยมใช่ม้า
คาเมะ: อื้..............อม
นากามารุ: อร่อยใช่มั้ยล่ะ!!
คาเมะ: คือจริงๆแล้วคงจะอร่อยแหละ แต่ว่านากามารุสั่งอาหารห่วยมากเลยอ่ะ มากินสุกี้ทั้งทีแต่เล่นสั่งผักมาก่อนเป็นกองเลยอ่ะ แล้วพอกินแล้วก็อิ่มมากๆ จำได้เลยว่าสุดท้ายก็ไม่ได้ใส่เส้นอุด้งลงไปด้วยซ้ำ จริงๆแล้วกับหม้อไฟนี่เนี่ยมันต้องอุด้งไม่ใช่เหรอ!
นากามารุ: อ่า นั่นฉันผิดเองแหละ แต่ว่านะ สุดท้ายแล้ว วันนั้น ฉันก็รับฟังปัญหาของคาเมะนาชิทุกอย่างให้แล้วไง!!(เอ๊ยย ปัญหาอะไรอ่ะ กับอ้วนรึเปล่า...ฮ่าๆ)(หัวเราะ)
คาเมะ: แต่ว่าฉันจ่ายเงินอ่ะ (หัวเราะ)
นากามารุ: เฮ้ย เดี๋ยว!พูดยังงั้นแล้ว ฉันก็อิมเมจแย่หมดสิ พูดให้มันถูกๆหน่อยว่าความจริงแล้วนายน่ะแพ้เป่ายิ้งชุบต่างหาก
คาเมะ: จะว่าไป พวกเราอะไรๆก็เป่ายิ้งชุบทุกทีเลยนะ แต่ฉันก็แพ้จริงๆแหละ เวลายังงั้นเนี่ยคนที่มีเงินมักจะแพ้เน้อ...
นากามารุ: .....เอ่อ ฟังดูยังไงๆอยู่แฮะ นายนี่!!(หัวเราะ)
คาเมะ: ไม่ใช่ไม่ใช่ ก็วันนั้น ตอนนั้นน่ะ ดูเหมือนว่าฉันจะพกเงินมาเยอะไง วันไหนที่นากามารุเอามาเยอะส่วนมากนายก็จะแพ้ไม่ใช่เรอะ....
นากามารุ: เอ้อ พอแล้ว อย่าพูดมากไปกว่านี้เลย!(หัวเราะ) เออ ฉันนึกอะไรออกแล้ว ก่อนหน้านี้ที่ไปบ้านนายอ่ะ ทำเรื่องโหดร้ายกับฉันไว้นะ
คาเมะ: อ่า..เรื่องนั้น่ะเอง ขอโทษนะ ตอนที่เราไปกินข้าวกัน 2 คนแล้วตอนขากลับเพื่อนฉันโทร.มาปรึกษาปัญหาใหญ่มาก ฉันก็เลยวางสายจากเขาไม่ได้จริงๆ....
นากามารุ: รู้ป่าวว่าฉันอ่ะ นั่งเล่นเกมบอล เตะฟรีคิกอยู่นั่นอ่ะตั้ง 4 ชม.อ่ะ!! (หัวเราะ)แล้วก็เพราะการนั้นเองทำให้ฉันกลายเป็นเซียนเกมนั้นไปเลยจนถึงวันนี้.. (หัวเราะ) อื้อม แล้วก็หลังจากนั้นก็ไปกินราเมงกับครอบครัวนายมา แล้วหลังจากนั้นค่อยไปเล่นเกมเบสบอล แต่ตอนนั้นคาเมะนาชิก็เล่นด้วยอ่ะนะ (หัวเราะ) แต่ฉันแพ้ราบคาบเลย เฮ้อ สรุป ไม่มีความทรงจำดีดีซักอย่าง (หัวเราะ)
คาเมะ: นากามารุเป็นประเภทที่ว่าไม่ว่าจะคบกับใครก็คุยกะเขาอย่างสนุกสนานนี่นะ พออยู่ด้วยกันแล้วก็สบายใจ ฉันน่ะเป็นพวกที่ถ้าไม่ชวนแล้วล่ะก็ฉันก็จะไม่ไป เพราะงั้นแล้วนายก็ชวนฉันมั่งแล้วกัน เวลาไหนก็ได้น่ะ
นากามารุ: งั้นต่อไปอยากไปไหนล่ะ สวนสนุกเอามั้ย
คาเมะ: กลายเป็นเรื่องอะไรไปแล้วหว่าเนี่ย แต่ว่าผู้ชายไปกัน 2 คนเนี่ย..ไม่เหงาเหรอ
นากามารุ: งั้นจะให้ชวนอุเอดะไปด้วยมะ!?
คาเมะ: อื้อม.. นี่มันกลายเป็นหมายถึงว่า ถ้าผู้ชายไปกัน 3 คนสิถึงจะดีแล้วนะ ผิดประเด็นรึเปล่า (หัวเราะ) จริงๆแล้วหัวข้อคราวนี้คือฤดูร้อนนะ แต่ถ้าเป็นฤดูร้อนล่ะก็..คงไปจริงๆมะได้แล้วล่ะ
นากามารุ: อื้อม นั่นสินะ นายมีถ่ายละครนี่นา
คาเมะ: ใช่แล้ว เพราะงั้นนะ ก่อนจะเริ่มถ่ายละครฉันก็เลยไปเดินช้อปปิ้งมาคนเดียว ซื้อเสื้อมา3ตัว แล้วก็กระเป๋า...แล้วก็อย่างอื่น เยอะแยะ ฉันนะ ก่อนจะเล่นละครทีไรต้องซื้อกระเป๋าใหม่ทุกที ไม่ได้หมายความว่าสนองความต้องการอะไรนะ แต่ว่าฉันแค่อยากเปลี่ยนอะไรใหม่ๆ แล้วตอนถ่ายละครก็จะใช้ใบนั้นแหละ ตลอดเลย
นากามารุ: อ๋อ ใช่ที่วันนี้เอามา ทีเป็นสีทองทรง tote ใช่มั้ย(ทรง tote คือทรงเดียวกับ Harrods อ่ะ เจ้าค่ะ)รู้สึกว่าเราจะเริ่มพูดเรื่องๆเท่ห์ๆกันแล้วนะเนี่ย ให้พูดเรื่องฉันมั่งดีกว่า ก่อนหน้านี้เพิ่งซื้อเครื่องเล่นเกมให้น้องสาวไป เห็นมันตั้งหน้าตั้งตาเรียนมากเลยก็เลยคิดว่าอยากให้ผ่อนคลายบ้าง
คาเมะ: นากามารุเนี่ย ใจดีกับเรื่องแบบนี้ทุกทีเลยน้า

อ่านต่อกดตรงนี้นะคะ≫
│posted at 13:06:22│ ::COMMENT:: 59件
2006.07.08(土)
WINKUP記事編集

WINK UP 2006/08


เล่มนี้ไม่มีอะไร ก็เรื่อยๆค่า ส่วนใหญ่พูดถึงเรื่องทั่วๆไปน้อ ไปอ่านกันเลยค่า

KAMENASHI KAZUYA

[เรื่องราวสมัยเด็ก] ถ้าให้พูดถึงตอนเด็กๆก็คงจะเป็นเบสบอลละนะ ทีมที่ผมอยู่ค่อนข้างจะเข้มงวดกับการฝึก แต่ถ้าถามว่าทำไมผมยังเล่นอยู่ล่ะก็ คงเป็นเพราะว่ามันสนุกละมั้งครับ มันก็คงเปรียบเหมือนคำว่า "เล่นสนุก" ที่คนอื่นๆเค้ารู้สึกกัน ทั้งรับลูกทั้งตีลูกก็สนุก เวลาทีมชนะเราก็ดีใจด้วยกัน เวลาเราแพ้ เราก็เสียใจด้วยกัน มันเป็นอะไรที่ดีจริงๆเลยครับ พอได้ฝึกเข้าทุกๆวันแล้ว จากเรื่องที่ทำไม่ได้ก็กลายเป็นทำได้ เรียกว่ามีการพัฒนามากขึ้น คู่แข่งเราก็มีเยอะครับ ทำให้เรารู้สึกว่าเราจะต้องชนะเค้าให้ได้ ตอนนั้นเราอยู่กันคนละทีม แล้วทีนี้ตอนที่ผมได้รับคัดเลือกให้ไปแข่งทั่วประเทศ หมอนั่นก็ได้รับเลือกมาอยุ่ในทีมของประเทศด้วยเหมือนกัน พอได้มาซ้อมร่วมๆกันแล้วก็ได้คุยกันมากขึ้นก็สนิทกันครับ จนถึงตอนนี้ผมยังเป็นเพื่อนกับหมอนั่นอยู่เลย
ถึงตอนนี้ผมจะไม่ค่อยมีโอกาสได้เล่นเบสบอลแล้วก็ตาม แต่พอมีเวลา นานๆทีผมได้เล่น ก็รู้สึกสนุกครับ ถ้าให้ตื่นเช้ามาเพื่อเล่นเบสบอลล่ะก็ผมก็ทำได้นะ(หัวเราะ) อื้อม เป็นเรื่องที่น่าแปลกจริงๆเลยเนอะ(หัวเราะ) แต่ถึงเบสบอลจะเป็นแค่เกมนะครับ แต่ผมก็ตั้งใจเล่นอย่างจริงจัง แล้วก็ต่อสู้กับอีกฝ่ายจริงๆ ผมคิดว่า"ใจ"แบบนี้มันสวยงามมากเลยนะ ความคิดแบบผู้ใหญ่ก็คือไม่ว่าเราจะชนะหรือแพ้ ก็ให้ความรู้สึกที่ดีแก่เราได้ กีฬาน่ะมันไม่มีตำแหน่งสูงต่ำ อย่างเช่น ถ้าสมุมติรุ่นพี่รุ่นน้องทุกคนในจอห์นนี่ลงสนามแล้ว ตอนนั้นก็ไม่มีคำว่ารุ่นพี่หรือรุ่นน้อง เราเล่นได้ตามที่ใจเราต้องการ ผมคิดว่านี่เป็นสิ่ง มหัศจรรย์ของกีฬาๆจริงๆ
[ปัจจุบัน]พักนี้ผมมักใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการยืม DVD มา แล้วก็นั่งดูอยู่ที่บ้านน่ะครับ เรื่องที่ผมเพิ่งดูล่าสุดแล้วรู้สึกว่าสนุกมากเลยก็คือ 私の頭の中の消しゴム(ยางลบในใจ) ดูแล้วร้องไห้เลย...พอจบแบบน้ำตาซึม เพราะพอผมคิดว่าถ้าคนที่ผมรักเป็นแบบนั้นบ้างล่ะก็ผมคงจะทนไม่ได้แน่ๆ แล้วน้ำตามันก็ไหลออกมาเลยล่ะครับ เนื้อเรื่องมันสะกิดใจครับ แล้วก็หนังที่ทำออกมาก็เป็นแนวสะท้อนความรู้สึกมากกว่า ถ้าจะให้ผมพูดก็คือว่าผมชอบหนังแนวเลิฟสตอรี่มากกว่าแอคชั่นล่ะนะ
[อนาคต]พอผมเป็นคุณพ่อแล้วนะ สิ่งที่ผมอยากจะทำก็คือเล่นกับลูกๆ นอกเหนือจากนั้นก็เล่นเบสบอล เล่นเซิร์ฟ หรือไม่ก็เล่นมอเตอร์โบ๊ท อยากจะให้ลูกได้เจอประสบการณ์หลายๆอย่าง เป็นประสบการณ์แบบที่จะไม่ลืมไปตลอดชีวิตเลยก็ดีนะ เพราะฉะนั้นแล้วกว่าจะถึงตอนนั้นผมจะทำงานแบบเอาเป็นเอาตาย พอมีลูกก็จะได้หาเวลามาอยู่กับลูก จะพยายามครับ!


AKANISHI JIN

[ตอนเป็นเด็ก]ตอนประถมนะครับ...อื้อม ตอน ม.ต้นด้วย ผมเข้าทีมฟุตบอลไป เพระงั้นแล้วถ้าจะถามว่าเล่นอะไรบ้างตอนเด็ก ผมว่านะไม่ใช่วิ่งเล่น แต่เป็นการใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับฟุตบอลมากกว่านะ จริงๆแล้วที่เริ่มเล่นเพราะพ่อแม่อยากให้เล่น แต่ว่าพอได้เข้าไปในทีมจริงๆ แล้วทีมน่ะเก่งมากเลย พอเล่นแล้วเหมือนอยู่ในฝันก็เลยชอบ แล้วก็สนุกกันมันมากๆ ส่วนนักบอลที่ผมชอบก็ไม่มีใครเป็นพิเศษนะ แต่ในตอนนั้นเป็นยุคทองของเวลดี้เลยก็ว่าได้ ผมก็เลยหมายๆตาเวลดี้ไว้ล่ะมั้ง ถ้าถามว่าผมไม่เคยคิดอยากเป็นนักบอลมืออาชีพเหรอ จริงๆแล้วคำถามนี้เนี่ย สำหรับคนที่เล่นฟุตบอลอยู่มันก็ต้องมีซักครั้งสิครับที่คิดว่าอยากจะเป็นมืออาชีพไม่ใช่เหรอ แต่ของแบบนี้มันก็รู้อยู่แล้วล่ะครับว่าไม่ได้เป็นกันง่ายๆน่ะนะ แต่ภายนอกผมจะทำเฉยๆซะมากกว่า (หัวเราะ)


อ่านต่อกดตรงนี้นะคะ≫
│posted at 12:41:30│ ::COMMENT:: 67件
2006.07.06(木)
POTATO記事編集

POTATO 2006/08


ที่เราเลือกเอาโปเตโต้มาลงก่อน เพราะเราสแกนดูแล้ว ด้วยสายตา 55 ว่าเป็นเล่มที่น่ารักที่สุดใน 3 เล่ม (เนื่องจากเราไม่ชัวร์ว่าเราจะมีโอกาสมาอัพเล่มอื่นตอนไหน ก็เลยขอเอาเล่มที่ดีที่สุดมาให้อ่านก่อนก็แล้วกันนะคะ เพราะเรายุ่งๆๆ) ไปอ่านกานได้เรยค่า น่ารัก จริงๆ นะ

นากามารุ: ถ้าให้พูดเรื่องส่วนตัวล่ะก็พักนี้...ไปกินข้าวกับอุเอดะมานี่นะ ไปซื้อของด้วย
อุเอดะ: ใช่ๆ พวกเราไปไหนมาไหนด้วยกัน 2 คนบ่อยนะ
นากามารุ: แล้วก็มักจะคุยกันเรื่องไม่เป็นสาระ เช่น..."ข้าวร้านีน้อร่อยเน้อ" หรือไม่ก็ "พนักงานขายของคนนั้นน่ะ หน้าเหมือน.....(ดารา) คนนั้นเลยเนอะ" แบบนี้
จุนโนะ: 555 พวกนี้ทำตัวยังกะอารมณ์อยู่ร.ร.ชายล้วนงั้นแหละ
อุเอดะ: ใช่ใช่
โคคิ: พูดถึงเรื่องกินข้าว พักนี้ฉันกับคาเมะพอเลิกงานก็ไปกินข้าวด้วยกันมานี่เนอะ ร่านที่เข้าไปมั่วๆดันอร่อยขึ้นมาซะงั้น
คาเมะ: อื้อ ใช่ ไม่ว่าจะสั่งอะไรมาก็ไม่มีข้อติ อร่อยหมดเลยเนอะ
จุนโนะ: จริงๆแล้วพวกนายก็ชวนชั้นด้วยนี่เนอะ แต่ว่าฉันมีธุระก็เลยไปไม่ได้...อ่า อร่อยยังงั้นเหรอ ถ้าไปซะก็ดีอ่ะเนอะ (หัวเราะ)
จิน: ดีจังเลยอ้ะ พาฉันไปด้วยสิ คราวหน้าอ่ะ
โคคิ: ก็ไว้คราวหน้าถ้าไปทำงานแถวๆนั้นอีกเมื่อไหร่ก็ไปด้วยกันทุกคนเลยสิ คุณป้าเจ้าของร้านก็ใจดีมากเลยด้วยอ่ะ เขาบอกฉันว่า "น่ารักกว่าที่ดูในทีวีอีกนะเนี่ย" ด้วย♥(หัวเราะ)
คาเมะ: อาว เขาไม่เห็นบอกฉันเลยอ่ะ!? แล้ว...อาคานิชิ...พักนี้มีเรื่องอะไรมั่ง?
จิน: อืม..ฉันเหรอ..อะไรน้า ฉันว่า ลองให้ทุกคนบอกของตัวเองก่อนดีกว่าว่าทำอะไรกันบ้าง
นากามารุ: เอ่อ ได้ข่าวว่าเมื่อกี้เราก็นั่งคุยของทุกคนกันอยู่ไม่ใช่เรอะ!? (หัวเราะ)
อุเอดะ: เออ หัดฟังชาวบ้านเค้าพูดมั่งสิ!
จิน: ทางุจิบอกว่า พักนี้บ้าเล่น บิลเลียดอยู่นี่
จุนโนะ: บ้าเล่นบิลเลียดครับ
ทุกคน : เพิ่งมาพูดไรตอนนี้เนี่ย!
จุนโนะ: เฮ้อ แต่ว่าฉันเก่งเกินไปอ่ะนะ ทุกคนในวงนี่ไม่คราณามือฉันเลยอ่ะ ชนะได้ง่ายมาก
อุเอดะ: หา....?
นากามารุ: โอ้ว สงสัยแกต้องรับผิดชอบคำพูดแกซะแล้วละเม้องงง
จิน: เวลาที่แกแข่งกับฉันเนี่ย ปกติก็เห็นแพ้ทุกที
จุนโนะ: แหม นั่นมันเป็นเรื่องในอดีตนี่ครับ ตอนนี้น่ะ เก่งขึ้นกว่าเดิม 100 เท่าแล้วนะ
อุเอดะ: 100เท่า...นี่แกเป็นเด็กประถมรึไง ห๊ะ
จุนโนะ: เอ้อๆๆ พอเหอะ ไปเรื่องต่อไปดีกว่า (หัวเราะ) อาคานิชิคุงก็พูดอะไรมั่งสิ
จิน: อื้อมม..จริงๆก็เล่นเทนนิสอยู่นะ คราวหน้า มาเล่นด้วยกันทุกคนเลยดีมั้ย
ทุกคน : ดีๆ
จุนโนะ: โหย อะไรเนี่ย งั้นเรามาตอบคำถามแบบกระทันหันพลันด่วนกันตรงนี้เลยดีกว่า ถ้าจะให้เลือกระหว่าง เล่นเทนนิสกับอาคานิชิคุง กับเล่นบิลเลียดกับฉัน จะเลือกอะไร?
โคคิ: เทนนิสสส
อุเอดะ: เทนนิสส
นากามารุ: เทนนิสสสส
คาเมะ: งั้น...ฉันก็ เทนนิสสส แล้วกัน(หัวเราะ)[ตอบสุดท้ายแบบนางเอกเล้ยย 555]
จุนโนะ: อารายกานอ่ะ แง้
จิน: ฮะๆ ทางุจิโดนแกล้งขนาดนั้นเรยหรอเนี่ย
อืม แต่ว่านะ ต่อไปนี้พูดเรื่องจริงจังละ ฉันรู้สึกว่าพักนี้พวกเรา 6 คน มีเวลาส่วนตัวอยู่ด้วยกัน ไปกินข้าวด้วยกัน เที่ยวด้วยกันมากขึ้นนะ
นากามารุ: จริงๆแล้วพวกเราก็สนิทกันตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว แต่รู้สึกว่าพักนี้จะลึกซึ้งกันเป็นพิเศษ
จิน: คนอื่นอ่ะนะ ไม่ใช่แก
นากามารุ: คร้าบคร้าบ ผมไม่เกี่ยวเลยคร้าบ...เฮ้ย!!
คาเมะ: อะไรกัน ไม่หรอก ฉันเองก็ยังไปกินร้านข้าวที่สั่งเป็นเซตกับนากามารุมาเลย
นากามารุ: หืมม กินข้าวเซตเรอะ ฉันเคยไปกับคาเมะด้วยรึไง หืม?
คาเมะ: อะไรอ่ะ ไปสิ...ก็ที่(ชื่อร้าน)ไง
นากามารุ: เฮ้ย นั่นมันเรื่องสมัยม.ปลายรึไงแกนี่! (หัวเราะ)
คาเมะ: แล้วก็เคยไปกินสุกี้ด้วยกันไง...แต่ว่าตอนที่จะจ่ายเงินอ่ะ อยู่ๆนายก็หายไปซะงั้นเหอะ
นากามารุ: เฮ้ย ขี้โม้! ก็เราเป่ายิ้งชุบกันแล้วแกแพ้นี่หว่า
คาเมะ: อาวหรอ..(ทำตาเลิ่กลั่ก)
โคคิ: อื้อ นั่นสินะ รู้สึกว่า..เวลาที่ไปกินข้าวกับคนในวงแล้วต้องมีใครซักคนเป็นฝ่ายเลี้ยงอยู่เรื่อยเลย ก่อนหน้านี้ก็เหมือนกัน ฉันก็เลี้ยงคาเมะไป
คาเมะ: แต่ว่าโคคิอ่ะ เวลากินเสร็จแล้วบางทีก็ชอบพูดว่า "เอ่อ วันนี้ฉันไม่มีเงินนะ" (หัวเราะ)
อ่านต่อกดตรงนี้นะคะ≫
│posted at 01:30:08│ ::COMMENT:: 120件
2006.07.04(火)
未分類記事編集

赤西k誕生日おめでとう~


★赤西君22才誕生日おめでとうございます★



仁も、もう22歳!?!?

なんか、17歳だった頃がつい最近のようです^^;

昔のヘタレ仁も好きだし、今のセクシーな仁も大好きです。

でも大人になっても変わらないその無邪気な笑顔が大好きです。

誰になんと言われようと、仁くんのスタイルで、無理せずがんばってください

これからもずーっと応援するから、がんばってね


เย้ย~!จินจ๋า อายุ 22 แล้ว แฮปปี้เบิร์ธเดย์น้า

ขอให้หล่อวันหล่อคืน เท่ห์วันเท่ห์คืน แต่อย่าล่ำไปกว่านี้ให้มากเรยน้า 555+ (แค่นี้ก็กอดไม่หมดแย้ว หึหึ)

ขอให้มีงานดีๆ มาให้แกซักทีเห้อ (ถ้าเป็นไปได้ทำคู่กับคาเมะก็ดีนะ ฮ่าๆ)

จะคอยเชียร์ คอยอุดหนุนไปนานๆ ซิงเกิ้ลออกมาขอให้ติดอันดับ 1 ถล่มทลาย เล่นละครก็ขอให้เรตติ้งพุ่งพระฉูด เพราะงั้นอย่าทำหน้าเป็นตรูดเซงในเวลางานให้บ่อยนักเลยนะ เห็นแล้วเซงไปด้วยเลย งุงิ สู้ๆ
│posted at 00:00:01│ ::COMMENT:: 22件
2006.07.02(日)
未分類記事編集

10万ヒットありがとうございますw


เย้ ดีใจมากเลย หลังจากเปิดบลอคมา..ค่อนข้างจะนาน 55 ในที่สุดเคาน์เตอร์ก็ขึ้นถึง 100000 ซักที วันนี้ก็เลยมาอัพ แสดงความดีใจซักหน่อย

ต้องขอขอบคุณ ทุกคนจริงๆ ที่ช่วยกันเข้ามาแล้วเข้ามาอีก แม้ว่าเราจะมาอัพบ้างไม่อัพบ้างก็ตาม ถ้าไม่มีทุกๆคนเคาน์เตอร์มันก็ขึ้นไม่ได้ จริงมะค๊ะ 555+

-------------------------------------------------------------------------------------
ขอบคุนที่เอามาลงให้ได้อ่านฮับ
แหะๆๆๆมาลงให้ได้อ่านเร็วดีจังอะ
ชอบๆๆๆ yayu│URL│posted at 2006-06-24(Sat)23:

แอนอ่ะ แปลไม่งงหรอก
อ่านแล้วฮามากเลยอ่ะ
fonz│URL│posted at 2006-06-19(Mon)22:20

รู้เรื่องค่ะพี่รู้เรื่องมากๆเลย ตลกสุดๆเลยอ่ะ
ขำอุเอดะอ่ะขำมากเลย ขนาดยังไม่ได้ดูยังนึกภาพออก เด๋วต้องไปหามาดูซะเเล้ว
ขอบคุณที่เเปลนะคะพี่เเอน
ตลกมากกกกกกก
คาเมะอยากเเกล้งเขาดีนัก 555+
lukmai│URL│posted at 2006-06-14(Wed)16:46

อ่าอ่านรู้เรื่องค่ะๆๆๆๆ
ที่นี่แปลดีสุดแล้ววว
ขอบคุนนะค่ะ
คาเมะน่ารักมากๆๆๆอ่า
เราดูแล้วๆๆ OXYGENN│URL│posted at 2006-06-14(Wed)14:19

----------------------------------------------------------------------------------

เย้!HAPPY♥♥
โฮ่ๆ แค่ได้อ่านคอมเม้นพวกนี้ก็สบายใจแล้ว ขอบคุณทุกคนมากๆนะคะ จริงๆแล้วมีอีกหลายคอมเม้นแต่เราหาไม่เจอละ ก็เลยขอเอามาแค่นี้แล้วกัน 555 (4 อันเอง ชั้น ขี้เกียดขนาดหนัก- -)

มีเรื่องจินคาเมะมาอัพนิดหน่อย กดด้านล่างนะคะ
อ่านต่อกดตรงนี้นะคะ≫
│posted at 00:04:54│ ::COMMENT:: 66件
カレンダー(月別)

06 ≪│2006/07│≫ 08
- - - - - - 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 - - - - -

プロフィール

関谷いほ梨

Author:関谷いほ梨
**หมายเหตุ ใครไม่ชอบคู่นี้ไม่ต้องอ่านก็ได้นะคะ อย่าเข้ามาวุ่นวาย*********

สวัสดีค่ะทุกคน> <" ต้องบอกว่าไม่ได้เจอกันนานสินะคะ ต้องขอบคุณทุกคนจริงๆที่ยังอุตส่าห์จำบลอคนี้ได้แล้วก็เข้ามาอ่านกัน เราหายไปนาน จินกลับมา เราก็กลับมาเหมือนกันค่ะ *0*

ยังไงก็รัก Jin Kame ตลอดไปน้า~~~ม่ายไปไหนแน่นอน

最近のトラックバック

ブロとも申請フォーム
上記広告は1ヶ月以上更新のないブログに表示されています。新しい記事を書くことで広告を消せます。